Jezus przyszedł do domu, a tłum znów się zbierał, tak, że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: Odszedł od zmysłów (Mk 3,20-21).

21 stycznia (sobota) w godz. 10.00 do 15.00 w Sali posiedzeń Rady Miasta w Urzędzie Miasta Sopot odbędzie się długo oczekiwana przez nas konferencja z udziałem Piotra Włodygi.

KOMUNIKACJI MOŻNA SIĘ UCZYĆ


Piotr Włodyga - benedyktyn, teolog, tłumacz książek Friedmanna von Thuna, trener komunikacji, współpracuje ze Szkołą dla Rodziców oraz ośrodkiem INTRA, prowadził warsztaty m. in. dla nauczycieli Lokomotywy, biblista (tłumacz kilku ksiąg ST w wydaniu Tysiąclatki), wykładowca wyższych uczelni w Polsce i we Włoszech. Zna kilka języków obcych, świetnie gra na fortepianie.


W programie spotkania m. in.: Dlaczego dochodzi do nieporozumień w kontaktach międzyludzkich. Jak słuchać, żeby rozumieć. W jakich koleinach grzęźnie nasze codzienne porozumiewanie się. Jak rozwijać osobiste umiejętności komunikowania się z innymi.


Seminarium będzie miało charakter wykładu i pracy w grupach (w oparciu o teorię komunikacyjną Friedemanna Schulza von Thuna znanego w kraju z książek pt. Sztuka rozmawiania t. 1-4). W przerwach czas na kawę i ciastka. Spotkanie adresowane jest do rodziców, wychowawców, nauczycieli ale także wszystkich osób, które chcą się uczyć lepiej rozumieć siebie i innych. Będziemy wdzięczni za wsparcie nas przy promocji tej konferencji. Tematyka i osoba prelegenta gwarantują uczestnikom dostęp do najlepszej wiedzy o kluczowych kompetencjach ludzkich. Udział w konferencji 10 zł/os.
W celu zgłoszenia udziału w konferencji prosimy o wypełnienie formularza zgłoszeniowego. 

Dr Bronni Ware, była pracowniczką hospicjum dla osób śmiertelnie chorych. Wyjawiła tajemnicę, czego najczęściej żałują ludzie znajdujący się u kresu życia. Jej zadaniem było przyniesienie ulgi umierający pacjentom. Tym samym spędzała ona przy nich ich ostatnie dni i godziny. Jej prawdziwe nazwisko jest nieznane. Z jej rozmów z osobami, które miały umrzeć w niedługim czasie wynika, że to, czego najbardziej żałowały, gdyż nie odważyły się tego uczynić w swoim życiu, można zebrać w pięciu typach wypowiedzi:

Gdy Jezus po pewnym czasie wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę. Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy. A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga? Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów - rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego (Mk 2,1-12).